تو کمدم چند تا جعبه ست که توش چیزهای خاطره انگیز رو نگه میدارم و هر کدومشون من رو یاد یه نفر یا یه چیزی میندازه.. اون روز که داشتم مرتبش میکردم یه کاغذ بود از دوست دوران دبیرستانم، که خوندنش باعث گریه

فایل هایی رو که تایپ کردم رو برداشتم بردم نشون دادم یکی دو جا گفتن میشه 238 هزارتومان :))و پولی که به من داده شده 125 هزارتومنه! بیشتر از صدهزار تومن رو نداده بهم و میگه وقت ندارم بررسی کنم و وقتی که

همه محصولات آرایشی بهداشتی مال من، هرچی که دارم (به جز اینا) مال تو

بعد از مدت ها امشب حالم یه جوریه.. یه جوری بده و نمیدونم دلیلش چیه.. بی حال و کسل و خسته و بی حوصله م و هیچ راهکاری به ذهنم نمیرسه..

امروز یه چند تا بچه داشتن یه سگ رو اذیت میکردن و من فقط داد زدم نککککن و هیچ کاری از دستم بر نمیومد و اونا داشتن دنبال هم میدَویدن و من منتظر سرویس دانشگاه بودم. دوس داشتم برای یه لحظه همه ترس هام رو کنار بذارم و سگه رو بغل کنم و بهش آرامش بدم :( ♥

مهارتی که به تازگی کسبش کردم اینه که یاد آدمهای قبلی زندگیم میوفتم کسایی که منو یک زمانی ناراحت کردن، حالم رو بد کردن یا اصلاً آدمهای خوبی بودن ولی دیگه توی زندگی من نیستن. بهشون فکر میکنم و این فکر کردن چند دقیقه بیشتر طول نمیکشه و بعد میام توی دنیای خودم.. برخلاف قبلاً که تو دنیای اونور میموندم و هی فکر و غصه :) خب یه لول رفتیم بالاتر مثکه =]

همونطور که قبلاً هم عرض کرده بودم همه چیز در این دنیا الی الخصوص حرف دیگران و نظریات گرانبها و تزهایشان دایورت است :))امروز از خودم پرسیدم من چجوری میتونم؟ چجوری میتونم این همه حرف بشنوم و حرف بخورم و

کاش یه غار داشتم. همین! نه البته همین نه همین خیلی کمه! یه غار با یه عالمه کتاب مثلا.. اوم این راضیم میکنه =]